Over 2,5 weken gaan we weer naar de stembus. Maar als Nederland al koortsig is, is het vooral van de griep en niet vanwege de naderende Provinciale Staten verkiezingen. Zelf vind ik mijzelf bovenmatig gexefnteresseerd in politiek, maar moet tot mijn schande bekennen dat ik zo goed als alle mensen die in de provincie Noord-Holland de lijsten aanvoeren straal niet zou herkennen als ik ze in het wild tegen zou komen. En om nu te zeggen dat ik weet wat de verkiezingsissues zijn. Helaas.

Moet gezegd dat ik van de stellingen op Kieskompas ook niet veel wijzer ben geworden. Blijkbaar gaan de provincies tegenwoordig over maximum snelheden op wegen, camerax92s in de bus, het aantal vluchten op Schiphol. Maar ook over het afschieten van ganzen en het al dan niet plaatsen van een kernreactor. Volgens mij grotendeels zaken die door de Tweede kamer worden bepaald, maar ik kan er naast zitten.

Moet gezegd dat het mij weinig kan schelen of de haven in IJmuiden groter wordt. En ik vraag me af of het bouwen van woningen in Wieringerwerf de bevolkingskrimp daar aanpakt. Mijn eerste gevoel zegt: als mensen er weg trekken moet je minder woningen bouwen. Maar eigenlijk zal het mij wordt zijn of ze daar wel of niet gaan bouwen.

Begrijp me goed: ik zie op veel punten het nut van een provinciebestuur. Juist de zaken die de gemeentegrenzen te buiten gaan en die juist niet vanuit Den Haag centraal geregeld moeten worden, kunnen prima door de provincie worden gedaan. Dus dat de provincie streekplannen maakt waar de bestemmingsplannen op getoetst kunnen worden en dat de provincie de jeugdzorg en het streekvervoer regelt, prima.

Probleem is dat de onderwerpen zich amper lenen voor spetterende debatten. En die vinden er dan ook amper plaats. Dat zie je dus ook terug in de eerder aangehaalde onderwerpen die in het Kieskompas worden gebruikt. Daarmee wordt een soort keuze gesuggereerd.

Toch ga ook ik over 2,5 weken trouw gebruik maken van mijn democratische recht. Dat zie ik namelijk als een plicht. Maar eigenlijk ga ik naar de stembus vanwege de Eerste Kamer. Want we moeten eerlijk zijn dat het meer dan ooit niet om de provincie maar om de Senaat gaat. Sterker, ik denk dat er een hogere opkomst dan ooit voor een Provinciale Staten verkiezing zal zijn. En nu vrees ik dat partijen in de diverse Staten gaan roepen dat de provincie zo geweldig leeft en een bestaansrecht heeft en dat hun partij zo groot is geworden dankzij de heldere en uitgesproken provinciale standpunten. Terwijl iedereen weet dat het voortbestaan van het huidige kabinet afhangt van deze verkiezingen.

Om een kabinet pootje te haken of juist in het zadel te helpen gaan we dus naar de stembus. Om te stemmen op een vertegenwoordiger in de provincie. Die vervolgens weer mag stemmen voor de Eerste Kamer. Nee, niets mis met het stelsel hoor!