x93Wij zijn er niet om de problemen van Beverwijk op te lossen.x94

x93De Belgixeblaan is de meest adequate oplossing.x94

x93Het is de afspraak dat we samen de kosten dragen en we laten ons niet door Heemskerk de goedkoopste en slechtste variant door de strot duwen.x94

Er is de afgelopen tijd wat afgepraat over de onderwijsvoorzieningen in de Broekpolder. Dat past geheel in de traditie van de Broekpolder zelf, want qua onderwijshuisvesting is er eigenlijk altijd al een probleem geweest. Zo hebben we als maatschappij geaccepteerd dat een volledige generatie zx92n basisschooltijd in tochtige noodgebouwen heeft doorgebracht.

Hoe groot was de vreugde van de inwoners van de Broekpolder in het algemeen en de kinderen in het bijzonder toen de in totaal drie schoolgebouwen werden opgeleverd. Een vreugde van korte duur, want de Broekpolderbewoners bleken vruchtbaarder dan de prognoses hadden voorspeld. Gevolg: kinderen en leerkrachten hangen bijna met de benen uit de gebouwen en van alle mooie onderwijskundige opzetten komt nagenoeg niets terecht.

Zoals gezegd: er wordt al enige tijd gesproken over uitbreiding van de schoolcapaciteit. Door de politiek van Beverwijk en Heemskerk. Mij valt het op dat vooral wordt gesproken over vierkante meters en de verdeling van de rekening. In eerste instantie werd gekeken naar een oud en vervallen schoolgebouw buiten de wijk. Die moest maar worden opgeknapt. Ouders kwamen in het geweer en varianten van volledige nieuwbouw tot optoppen van gebouwen en het plaatsen van noodgebouwen passeerden de revue.

Veel gepraat maar geen besluitvorming. De situatie nu: de gemeenteraad van Heemskerk gaat akkoord met een voorstel waarvan zij weten dat dat niet geslikt wordt door de raad in Beverwijk. De raad in Beverwijk spreekt dat echter nu niet uit, maar stelt een beslissing uit en roept de wethouders op met een nieuw voorstel te komen. Mijn voorspelling: als daar een variant uit komt die acceptabel is voor Beverwijk, gaat Heemskerk dwarsliggen. Waarschijnlijk met als argument dat zij al in hebben gestemd met een andere variant, maar vooral omdat het naar verwachting altijd een duurder alternatief zal zijn dan het huidige voorstel.

Kind van de rekening? Inderdaad! De kinderen zelf. Want voorlopig gebeurd er helemaal niets en dreigt dit onderwerp te verworden tot een politieke prestigestrijd tussen twee gemeenteraden die elkaar eigenlijk het licht niet in de ogen gunnen maar die wel ooit hebben besloten samen een woonwijk te realiseren.

Wat mij als ouder van drie kinderen (ja ik ben schuldig!) vooral verbaast is dat in de gemeenteraad van Heemskerk vooral wordt gediscussieerd over het x91probleem van Beverwijkx92, terwijl waar zij werkelijk over gaan niet ter sprake komt. Dat onderwerp is De Bareel. Natuurlijk is gesproken over de verkeersproblematiek die nu al groot is en die alleen maar groter gaat worden als er zeven (nood)lokalen bijgeplaatst gaan worden. Maar dat is een half uur (tussen 7.45 en 8.15 uur ) per dag. Vervelend, vind ik ook, maar niet onoverkomelijk.

Niemand maar dan ook niemand die ik hoor over het feit dat De Bareel gaat groeien naar 700(!) leerlingen. Dat moet dan die veilige en kleinschalige omgeving zijn waar je een kind van vier naar toe stuurt. Een omgeving waar iedereen elkaar kent. Sorry hoor, maar een middelbare school van 700 kinderen vind ik persoonlijk al aan de grote kant. Maar dan hebben we het over kinderen vanaf 12 jaar. Hoe gaan wij kinderen een onderwijskundige start geven in een leerfabriek van dergelijke omvang. Niet dat ik daarmee zeg dat het allemaal slecht zal gaan verlopen. Met het personeel en de directie van De Bareel heb ik als ouder heel goede ervaringen. Wat mij verbaast is dat niemand in de raad de vraag xfcberhaupt heeft gesteld.

Maar voorlopig is er dus niets en zullen ouders buiten de wijk op zoek moeten naar een school. Sociaal vervelend, want kinderen zullen tijdens schooltijd andere vriendjes hebben dan thuis in de straat. En het gaat nog maanden duren, want dat is de consequentie van een politieke prestigestrijd. Mijn oproep aan de politiek in Heemskerk en Beverwijk is dan ook: pak uw verantwoordelijkheid! Stap over uw eigen schaduw heen en doe uw werk! Ga zitten en vergeet even uit welke plaats u komt en kom met een goede oplossing voor de kinderen. Want voor hen was dit toch uiteindelijk bedoeld?

Over 2,5 weken gaan we weer naar de stembus. Maar als Nederland al koortsig is, is het vooral van de griep en niet vanwege de naderende Provinciale Staten verkiezingen. Zelf vind ik mijzelf bovenmatig gexefnteresseerd in politiek, maar moet tot mijn schande bekennen dat ik zo goed als alle mensen die in de provincie Noord-Holland de lijsten aanvoeren straal niet zou herkennen als ik ze in het wild tegen zou komen. En om nu te zeggen dat ik weet wat de verkiezingsissues zijn. Helaas.

Moet gezegd dat ik van de stellingen op Kieskompas ook niet veel wijzer ben geworden. Blijkbaar gaan de provincies tegenwoordig over maximum snelheden op wegen, camerax92s in de bus, het aantal vluchten op Schiphol. Maar ook over het afschieten van ganzen en het al dan niet plaatsen van een kernreactor. Volgens mij grotendeels zaken die door de Tweede kamer worden bepaald, maar ik kan er naast zitten.

Moet gezegd dat het mij weinig kan schelen of de haven in IJmuiden groter wordt. En ik vraag me af of het bouwen van woningen in Wieringerwerf de bevolkingskrimp daar aanpakt. Mijn eerste gevoel zegt: als mensen er weg trekken moet je minder woningen bouwen. Maar eigenlijk zal het mij wordt zijn of ze daar wel of niet gaan bouwen.

Begrijp me goed: ik zie op veel punten het nut van een provinciebestuur. Juist de zaken die de gemeentegrenzen te buiten gaan en die juist niet vanuit Den Haag centraal geregeld moeten worden, kunnen prima door de provincie worden gedaan. Dus dat de provincie streekplannen maakt waar de bestemmingsplannen op getoetst kunnen worden en dat de provincie de jeugdzorg en het streekvervoer regelt, prima.

Probleem is dat de onderwerpen zich amper lenen voor spetterende debatten. En die vinden er dan ook amper plaats. Dat zie je dus ook terug in de eerder aangehaalde onderwerpen die in het Kieskompas worden gebruikt. Daarmee wordt een soort keuze gesuggereerd.

Toch ga ook ik over 2,5 weken trouw gebruik maken van mijn democratische recht. Dat zie ik namelijk als een plicht. Maar eigenlijk ga ik naar de stembus vanwege de Eerste Kamer. Want we moeten eerlijk zijn dat het meer dan ooit niet om de provincie maar om de Senaat gaat. Sterker, ik denk dat er een hogere opkomst dan ooit voor een Provinciale Staten verkiezing zal zijn. En nu vrees ik dat partijen in de diverse Staten gaan roepen dat de provincie zo geweldig leeft en een bestaansrecht heeft en dat hun partij zo groot is geworden dankzij de heldere en uitgesproken provinciale standpunten. Terwijl iedereen weet dat het voortbestaan van het huidige kabinet afhangt van deze verkiezingen.

Om een kabinet pootje te haken of juist in het zadel te helpen gaan we dus naar de stembus. Om te stemmen op een vertegenwoordiger in de provincie. Die vervolgens weer mag stemmen voor de Eerste Kamer. Nee, niets mis met het stelsel hoor!

Bast Dost zal in ieder geval nog een half jaar bij SC Heerenveen moeten voetballen. Of op de bank zitten. Eigenlijk nog veel beter zou je denken. Want naar de bank wordt ook maandelijks dat vorstelijke salaris overgemaakt. Maar Bas is boos. In zijn toch nog prille 21-ste levensjaar geknakt. SC Heerenveen heeft de carrixe8re van deze topspits geruxefneerd. Ja, dat is niet zo mooi.

Een half jaar gelden koos Bas bewust voor een transfer naar het Friese Haagje. Terwijl hij ook een aanbieding van Ajax op zak had. Hij koos voor de weg die roemrijke voorgangers van hem ook hadden gemaakt. Van Nistelrooij, Huntelaar, Tomasson, Alves, Samaras en Pranji?. Allemaal inmiddels internationale toppers die bewust kozen voor een weg via Heerenveen. Daar rijpen en heel veel leren en dan de grote stap maken. Via PSV of Ajax (of in het verleden Feyenoord) naar de competities die echt iets betekenen. In Duitsland, Engeland, Spanje of Italixeb.

Bas zag zox92n toekomst voor zich. Als niet onverdienstelijk spits van Emmen en Heracles zou hij ze wel eens een poepie laten ruiken. Waar hij geen rekening mee had gehouden was dat alle eerder genoemde spelers ook bij Heerenveen zich vanaf het allereerste begin moesten bewijzen en keihard moesten werken. Dost vond en vind zich eigenlijk al een topspits en Heerenveen was een formaliteit en een mooie club op zx92n cv.

Elke voetballer die ooit bij Heerenveen heeft gevoetbald praat in interviews met groot respect over de club. Zeker, keihard werken. Op en rond het veld. Haast Rotterdams: niet lullen maar poetsen. Maar ook loon naar werken. Natuurlijk is er veel veranderd bij de club sinds het gouden duo Riemer en Foppe is verdwenen, maar het groter en sterker maken van de spelers zit de club in de genen. Op langere termijn denken in plaats van op korte termijn succesjes boeken.

Na een paar blunders in het veld en geconstateerde luiheid tijdens de trainingen werd Bas op de bank gezet. Voetbal is hard. Zijn vervanger Elm presteerde wel naar behoren. En dus koos de trainer, zoals elke trainer zou doen, voor een formatie op het veld dat lekker draaide.

Vlak voor het verlopen van de winterstop hadden Dost en Jans een x91goed gesprekx92. Bas zag het weer helemaal zitten. Maar hij x91knaktex92 toen hij vernam dat hij ook de eerstvolgende wedstrijd op de bank zou starten. Tsja. Wat kun je vragen van een 21-jarige jongen? Op zich weinig, maar al die dure adviseurs om hem heen hadden hem natuurlijk met beide benen op de grond moeten houden. In plaats daarvan gingen ze hem een transfer naar Ajax aanpraten. Goed vooral voor hun eigen portemonnee.

Bas had die plek op de bank natuurlijk niet moeten accepteren. In sportieve zin. Hij had de sterren van de hemel moeten spelen in het tweede team. Hij had een situatie moeten crexebren dat de trainer onmogelijk om hem heen kon. Hij had keihard moeten werken. Een plek afdwingen in het eerste team. Sterker worden en dan na twee of drie jaar een knetterende transfer maken. Met opgeheven hoofd via de hoofduitgang het stadion verlaten. Wetende dat je bij elk bezoek als een held onthaald zou worden.

Bas koos voor de weg van de minste weerstand. Hij moest en zou per direct over naar Ajax. En dus spande hij een arbitrage zaak aan. En verloor. SCHAN-DA-LIG! Zo verwoorde zijn advocaat het. Maar wat was het belang van Heerenveen om mee te werken aan deze transfer?

De club heeft, met het vertrek van Papadopulos, nog twee spitsen: Elm en Dost. Dat maakt je kwetsbaar. En waarom zou Heerenveen een directe concurrent als Ajax verder in het zadel helpen in de al lopende competitie? Dat hebben ze een keer met Huntelaar gedaan. Gevolg: Ajax herrees uit zx92n as en Heerenveen (die er tot dan heel goed voor stond) zakte weg in de middenmoot. Sportief gezien dus geen goed scenario.

En dan het geld. Zeker, Heerenveen heeft 3,5 miljoen betaald voor de transfer, maar heeft daarnaast nogal wat tekengeld en salaris moeten aftikken en eerder genoemde adviseurs of makelaars moeten betalen. Bovendien is het een investering geweest die zich over een jaar of twee zou moeten uitbetalen. Dus helemaal niet gek dat de club stelt zwaar verlies te lijden als ze op het aanbod van Ajax was ingegaan.

Maar die jongen dan? Hij is zo ongelukkig! Welkom in de volwassen wereld zou ik zeggen. Tegenslagen kunnen incasseren en een goede plek geven maakt een voetballer die het allerhoogste niveau nastreeft weerbaar en sterker. Soms gaat het niet zoals je het je hebt voorgesteld. Leren denken op de langere termijn! Laat ze nou echt eens een poepie ruiken. Ga aan de slag en vecht je dat team in. Alleen dan ga je bereiken wat je nastreeft Bas!

Op 9 augustus 2009 schreef ik hier mijn laatste bijdrage. Sindsdien vooral actief geweest op Twitter. Maar ik ga weer beginnen, want bloggen is txe9 leuk.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Trebuchet MS"; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; line-height:150%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:11.0pt; font-family:"Trebuchet MS","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:12.0pt; mso-ansi-font-size:12.0pt; mso-ascii-font-family:"Trebuchet MS"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:"Trebuchet MS"; mso-bidi-font-family:Arial; mso-fareast-language:EN-US;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; line-height:150%;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.45pt; mso-footer-margin:35.45pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Zoals veel trends weet niemand hoe deze ooit is ontstaan envooral wanneer deze ten einde komt. Niet dat dat voor mij een probleem is, wantdan stel ik mij zelf er wel iets bij voor.

Maar feit is dat er ooit iemand op het idee moet zijngekomen en (nog erger?) dat het navolging heeft gekregen. Sterker nog; massalenavolging. Volgens mij moet het als volgt zijn gegaan.

Ooit zat een man in de kroeg te praten met zijn vriendenover de vakantie. Of misschien was het wel tijdens de vakantie op het terras. Aljaren, voor hun eigen beleving toen heel Nederland uitsluitend op vakantie gingnaar Frankrijk en dus ver voor het massatoerisme op gang was gekomen, gingenzij naar het Italiaanse Gardameer. Mooie ongerepte natuur. In Italixeb, dat klonkwel exotisch, maar de omgeving had meer weg van het vertrouwde Oostenrijk waarze eens in de zoveel jaar op de lange latten stonden.

De eerste jaren waren ze gegaan met de vouwwagen die ze nade derde vakantie in Frankrijk voor een prikkie tweedehands op de kop haddengetikt. Dat was in de tijd dat je telkens als je in binnen- of buitenland eenvouwwagen zag er vergif op kon innemen dat het een Hollander was. Tegenwoordig weetje het niet meer, want opvallend veel Denen crossen door Europa met dezekruising van een tent en een caravan. Maar dit geheel terzijde.

Maar ook het moment dat de vouwwagen werd ingeruild voor eencaravan lag ook al enkele jaren achter hen. En zoals dat gaat werd de caravansteeds groter en luxer. Vooral ook om zijn vrouw tevreden te houden, want zijvond het vooral belangrijk om op de camping de nieuwste snufjes van detijdelijke woning aan haar vakantievriendinnen te tonen. Koelkast, magnetron,inductiekookplaat, airco, douche en toilet, satellietschoteltje op het dak envloerverwarming. Het kon niet gek genoeg. Bijkomend voordeel voor hem: er moestgeregeld een nieuwe (krachtiger) auto worden aangeschaft om het een en ander teverplaatsen.

Beetje een beeld? Mooi! En daar zat hij dus met zijnvrienden. Voor het beeld toch mooier op dat terras. Aan de border van hetGardameer. Biertje er bij. Bijkomend van weer zox92n lange reis. Want het was menogal een onderneming! 1500 kilometer is een eind rijden, maar helemaal met zox92nbak achter je. Daar waar iedereen je in Duitsland met minstens 140 kilometerper uur voorbij raasde leek het, ondanks die speciale sticker die hij hadgescoord, of hij stil stond met zx92n 100 kilometer per uur.

Hij nam nog een slok Heineken; dat smaakte op de een ofandere manier beter in het buitenland. Zouden ze in Zoeterwoude het beste spulnaar het buitenland sturen? Plots viel zijn oog op het meer. Mooi watertjetoch. De kinderen vonden het heerlijk om in te zwemmen en af en toe ging hijmet wat vrienden waterskixebn. Een paar kilometer verderop kon je ook een bootjehuren waar je dan voor dag en dauw mee kon gaan vissen.

En opeens wist hij het! Zou het niet een prachtige invullingvan zijn midlifecrisis zijn? Toch tien keer beter dan een motor! Dacht hijnatuurlijk niet, maar dat maak ik er van. Een eigen boot. Niet zox92n lullig visbootje,maar zox92n echte. Met veel pkx92s. Dat zou hem een mooie invulling van de vakantiegeven. Lekker scheuren op het water. En altijd als het hem uit zou komen. Dusniks niet afhankelijk van een verhuurder.

Terug in Nederland ging hij zich orixebnteren op de marktzoals dat heet. Een totaal nieuwe wereld. En zeker geen goedkope. Zijn vrouwhaalde de schouders op toen hij meldde dat hij naar de Hiswa ging. Ze had geenidee wat dat was, maar het scheen haar man gelukkig te maken. En daar zag hijde perfecte drijvende scheurbak. Glimmend polyester, strakke lijn, met maarliefst 110 pk motor erachter. Inclusief trailer voor de speciale Hiswaprijs van45.000 gulden.

Tsja en toen kwam het moment dat hij het een en ander thuismoest verkopen. Dat kon niet langer uitgesteld worden, want de handtekening hadhij al gezet en de vakantie kwam langzaam maar zeker in zicht.

x93Zeg schat. Ik heb een ideex94, zo opende hij op een goedeavond het gesprek. Het journaal was net afgelopen, de kinderen op bed en samenzaten ze met koffie op de bank. x93Zeg maar als je het niets vindt, maar ik zatzo eens te denkenx94, voegde hij er direct overmoedig aan toe. Zij keek op uit detv-gids en ging er eens lekker voor zitten. x93Kijk, we gaan nu al een forsaantal jaren naar het Gardameer en begrijp me goed ik vind dat heerlijk.x94 Datmoest hij wel zeggen, want zij begon de dag in Italixeb steevast met de woordendat ze noooooooit meer ergens anders naar toe zou willen op vakantie!

x93Maar ik heb het idee dat het ook voor jou steeds zwaarderwordt. Die caravan moet ingepakt worden, het is zox92n eind rijden ook daar duurthet een tijd voor we goed en wel staan. En je weet dat de mooiste plekken op decamping ingenomen worden door de stacaravans.x94 Tot zover een gelikt verhaal. Entot zijn tevredenheid ziet hij haar voorzichtig instemmend knikken. x93kijk, wekunnen wel weer een grotere caravan kopen, maar zo groot als die stacaravanskan echt niet achter de auto. Dus heb ik eens gexefnformeerd naar de prijzen. Endat valt best mee. Helemaal niet duur.x94

En zo moet het gekomen zijn dat hij dat jaar voor het eerstdoor Duitsland en Oostenrijk scheurde met een trailer in plaats van eencaravan. Drie weken lang kon hij zich te pas en vooral te onpas onttrekken vanalle verplichtingen. Ze hadden hem best vreemd aangekeken bij de benzinepomplangs de Brennerpass, maar het kon hem niets schelen. Hij had een mooi verhaalop het terras en kon zijn vrienden uitnodigen voor een lekker tochtje op hetGardameer.

En jaloers dat al die andere mannen waren! En zo moet hetdus zijn gekomen dat er nu elke zomer honderden, nee duizenden, Nederlandersmet hun eigen boot naar Italixeb reizen. Hoofdschuddend nagekeken door al dieandere Europeanen op de autobahn. Want wat vroeger gold voor de vouwwagen geldtnu voor de trailer met speedboot. Zie je x91em richting zuiden rijden? Steevasteen Hollander! En hem kunnen we het niet kwalijk nemen. Hij had een idee. Eenslecht idee, maar toch: een idee. Het zijn al die nalopers die van het idee eentrend of rage hebben gemaakt.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Trebuchet MS"; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; line-height:150%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:12.0pt; font-family:"Trebuchet MS"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Toen Beppie 16 jaar geleden bij ons kwam, liep daar al eenkat rond. Een grote zwarte je-weet-wel-kater die luisterde naar de naam Kees.En Frans, Johan, maar ook gewoon naar Hxe9. Keesie was een goedzak eerste klas enluisterde eigenlijk altijd wel. Gezelligheid hoog in het vaandel. Lief vond hetvoor Kees wel gezellig als hij een maatje had. En dus gingen we naar het asielvan Zaandam.

Nu hebben wij altijd al een zwak gehad voor katten met eenverhaal. Iedereen stormt altijd af op het jonge grut dat zichzelf in deuitverkoop doet met zachte miauwtjes en kopjes geven. Maar bijvoorbeeld Keeswas al dik 8 jaar oud toen we hem kregen en was zeker niet slim genoeg zichzelfook mar enigszins te presenteren.

Beppie was een stuk jonger; slechts 3 jaar oud. Maar ze hadtoch al een gezin of vijf versleten. Onhandelbaar noemden ze haar in het asiel.Een beestje waar je toch even stevig na moest denken. Bang, paniekerig en bijhet minste of geringste in de gordijnen. Letterlijk. We waren dus directverkocht!

Beppie kreeg van ons haar naam. Omdat wij er nu eenmaal vanhouden katten Oudhollandse namen te geven, maar vooral ook omdat de naam die zehad wellicht wel toepasselijk, maar zeker niet mooi was: Turbo. Het idee vanLief dat de twee katten gezelschap aan elkaar zouden beleven verliep anders dangedacht. Beppie duldde geen andere dieren en met moeite mensen om zich heen.Een ware terreur heeft ze de eerste tijd uitgeoefend op Kees.

Mensen die bij ons over de vloer kwamen vroegen zichgeregeld af waar die tweede kat nu was waar wij het over hadden gehad. Wijkonden weliswaar het vertrouwen winnen van Beppie, haar neurotische karakterdwong haar naar boven te vluchten als iemand ook maar aanstalten maakte naaronze voordeur te gaan. En als iemand haar al eens aantrof, moest niet de foutworden begaan haar te willen aaien. En flinke kras op de hand was steevast hetgevolg.

Het was dan ook moeilijk uit te leggen dat wij dolgelukkigwaren met Beppie. Bij ons was ze, op haar manier, heel aanhalig en lief. x92sNachts werd het bed in twee compartimenten verdeeld opdat de twee katten niette dicht bij elkaar in de buurt kwamen. Het leven was zogezegd goed.

Helemaal x91normaalx92 is Beppie nooit geworden. Toen Musgeboren werd wist ze even niet waar ze het moest zoeken. Wat was dit nu weer?Een onvoorspelbare schreeuwlelijk die ook nog eens aandacht opeiste. Maar ookdaaraan raakte ze gewend. Wij zeiden wel eens tegen elkaar: het maximaalhaarbare bij Beppie is dat ze je tolereert.

De eerste keer dat Beppie naar buiten mocht was ook zox92ngebeurtenis om nooit te vergeten. Amper had ze een stap buiten de deur gezet ofde buurvrouw kwam op haar scooter aanrijden. In blinde paniek vluchtte ze. Detuin in van achterburen. In een boom. Daar heeft ze zeker anderhalf uuringezeten voor we haar eruit konden krijgen.

Van Zaandam verhuisden we naar Haaksbergen. Van Haaksbergenverhuisden we naar Heemskerk. Elke keer met een gillende kat achter in de auto.Want Beppie was niet van het autorijden. Het in een mandje krijgen was eenavontuur op zich. Vechtend deed zij er alles aan dat te voorkomen. Beppie wasop haar best in huis waar ze haar eigen plekjes had en waar ze regeerde als eenkoningin.

We hadden Beppie denk ik een jaar of twee of ze kreeg lastvan wormen en onder haar buik verscheen een dikke bult. Dus naar de dierenarts.De beste man wist niet wat hem overkwam. Ondanks alle waarschuwingen ging zijnarm zonder aarzelingen in de mand waar Beppie zich ondertussen tegen deachterwand had geposteerd. Hij had er nog beter voor kunnen kiezen zijn arm ineen draaiende cirkelzaag te steken, want van dit gebaar was onze poes nietgediend.

In de chaotische situatie die ontstond wist Beppie teontsnappen. Nog mazzel dat de ramen en deuren dicht waren. Gelukkig beschiktede dierenarts over een soort van lederen havikhandschoenen. Nadat hij zijnarmen ontsmet had, en die van Lief die in de strijd ook gewond was geraakt,trok hij de handschoenen aan. Hij pakte de kat, deed haar terug in het mandje,gaf ons de medicijnen en wenste ons veel succes. Dat was vooralsnog de laatstekeer dat wij met Beppie een dierenarts hadden bezocht.

De laatste jaren ging onze theemuts wankelen. Menigmaalvroegen Lief en ik ons af of ze het nog wel lang vol zou houden. Maar telkensknapte ze weer op en kachelde vrolijk door het leven. De inmiddels driekinderen werden volledig geaccepteerd en ze liet zich zelfs door x91vreemdenx92aaien. Ik was de enige die haar mocht optillen, maar als Lief in huis kwamwachtte Beppie tot ze zat om vervolgens de schoot in te nemen.

Er kwam ander, heel vervelend, gedrag bij. Een plekje naastde voordeur was voor haar de plaats om tenminste xe9xe9n maal per dag een plasje tedoen. Met als gevolg dat we, nadat we drie kokosmatten hadden versleten, hetzonder voordeurmat moesten doen. En midden in de nacht begon ze te gillen doorhet huis. Mevrouw wilde naar buiten en wel nu. Dat was de reden om haar, tegenal onze principes in, x92s nachts naar buiten te sturen. Deur van de schuur opeen kier waar een warm kleedje voor haar klaar lag als het echt koud of natwas.

Maar een paar weken geleden ging het echt mis. Ze at wel,maar vermagerde enorm. Haar ademhaling was soms te vergelijken met eenstoomboot en haar neus en ogen waren vies. Het viel ons ook op dat de bult dietoch zox92n twaalf jaar onder haar buik had gehangen weg leek. Beppie was moe enbracht de tijd grotendeels door op een kleed naast. Haar stem werd zachter enze begon te stinken.

Vorige week raapten Lief en ik de moed bij elkaar. Ze moestnaar de dierenarts. Het gevecht om haar in het mandje te krijgen bleefgrotendeels uit. De dierenarts kon haar gewoon onderzoeken. Beppie was op. Hetkon van alles zijn, maar de dierenarts adviseerde verder geen onderzoeken teverrichten. Leuk voor de wetenschap, maar niet functioneel. Hier lag een stervendekat. Het kon een week duren, het kon een maand duren. Pijn had ze niet, maarals ze echt zou stoppen met eten moesten we toch echt euthanasie overwegen.

Ze heeft het nog ruim een week volgehouden. Maar het wasecht voorbij. De trap kon ze amper nemen, xe9xe9n keer per dag kwam ze nog benedenom was aan het voer te likken. We moesten de knoop doorhakken. En dus beslotenwe gisteren de dierenarts te bellen om een (laatste) afspraak te maken. Dekinderen namen uitgebreid afscheid. Wel gek, want zo lang zij leven is Beppieer geweest.

En toen moest ik Beppie in het mandje doen en meenemen naarde dierenarts. Onderweg miauwde ze, maar zo krachtig als voorheen was het nietmeer. In de wachtkamer keek ze me aan alsof ze wist wat zou gaan komen. x93Watdoe je me aan?x94, leken haar ogen te zeggen. Met het lood in de schoenen staptein de behandelkamer in. Het mandje ging open en voorzichtig kwam Beppie naarbuiten. Direct liep ze op me af en terwijl de tranen over mijn wangen biggeldenaaide ik haar om haar toch een beetje gerust te stellen. De dierenarts gaf deinjectie en langzaam maar zeker stierf Beppie in mijn armen.

De ogen geopend, maar de blik verdwenen. Ik was helemaalstuk. En toen, nadat de dierenarts me even tijd had gegeven om afscheid tenemen, stapte ik met het lege mandje in de auto. Zestien jaar was ze bij ons enmaakte ze deel uit van ons leven. Vanochtend was ik thuis aan het werk. Mus enBeer naar school, Lief aan het werk en Tijger bij de gastouder. Ik was alleenthuis. Echt alleen. En dat greep me weer bij de strot. We gaan door, maarzonder onze Beppie.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Trebuchet MS"; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; line-height:150%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Trebuchet MS"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:99.25pt 70.9pt 70.9pt 70.9pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Toen George Orwell in 1948 een van zijn bekendste boekenschreef wilde hij vooral waarschuwen voor de totalitaire regimes als Nazi-Duitslanden Stalinx92s Sovjet Unie. De beroemdste zin uit 1984 is wel x93Big Brother iswatching you!x94 Daarmee verwijzend naar de nooit geziene, maar almachtige leidervan het totalitaire bewind in Oceanixeb, waar de hoofdpersoon van het boek Winston Smith leefde.

Maar datwas science fiction. Orwell fantaseerde over hoe de wereld er in1984 uit zou kunnen zien. De werkelijkheid was in 1984 gruwelijker dan Orwellooit had kunnen fantaseren. En het zou in de jaren daarna niet veel beterworden. Maar gruwelijker omdat niet de overheid maar een andere Big Brother onscontinu in de gaten houdt.

Tegenwoordig zijnwij van minuut tot minuut te volgen. De telefoonmaatschappijen weten waar onsmobieltje is en waar we inloggen op internet. Maar ook welke websites webezoeken. De banken weten waar we voor wat afrekenen. De winkels houden onzeboodschappen bij. Langs de wegen hangen camerax92s en ook op het werk moeten wevaak deuren openen met pasjes en druppels.

We vinden het haastvanzelfsprekend dat er camerax92s hangen in luchthavens, stations en parkeergaragesen winkels. Maar ook als we een wandelingetje maken over een boulevard is dekans groot dat we in het vizier van een of andere webcam komen. En om hetuitgaansgeweld tegen te gaan hangen er ook tegenwoordig camerax92s in de winkel-en uitgaansstraten.

Dan weer is het omterroristen af te schrikken een andere keer om geweld tegen te gaan of dievente betrappen. En steeds vaker hoor je zeggen x93Als je niets te verbergen hebt,maakt het allemaal niets uit.x94 Want zo wordt tegenwoordig gedacht over privacy.Dat wil zeggen de privacy van anderen, want voor onszelf hanteren we andere normen.

Maar het gekke isdat iedereen wel iets te verbergen heeft of op zx92n minst niet met de helehandel en wandel in het openbaar wil verkeren. Dat is de primaire reden waaromer geen glazen wanden zitten in (openbare) toiletten. Ook het feit dat er bijons thuis drie kinderen rondlopen zegt iets over wat lief en ik dus tenminstedrie keer gedaan hebben. Maar om nu te zeggen dat we dat in het zicht van dehele wereld willen doen?

En het feit dat ikop zich geen geheim maak van mijn inkomen, wil ik graag zelf bepalen met wie ikdie informatie deel. Voor zover ik mij herinner heb ik nog nooit terroristischeplannen via de telefoon met een vriend gedeeld. En toch zouden sommigegesprekken anders verlopen als ik zou weten dat er anderen mee zoudenluisteren. Het gaat dus om een stuk zelfbeschikkingsrecht. En het is opvallenddat juist de overheid waar Orwell voor waarschuwde aan zeer strenge regelsgebonden is.

Maar het is juistde particuliere sector waar je je zorgen over moet maken. En dan ben ik nogiemand die redelijk in de schaduw leeft. Geen voer voor roddelbladen enfotografen. Want als je een zogeheten artiest bent gelden totaal andere normen.x93Niet zeiken, je hebt de bladen ook zo vaak nodig om bekend te blijven!x94, is dedooddoener waarmee dan vaak geschermd wordt. Okee en dan mag dus blijkbaaralles?

Dan mag je dus(voor grof geld) beelden verkopen van een actrice/presentator die loopt tezoenen met een voetballer, terwijl ze een vriend heeft die meer naar voetbalkijkt dan het zelf speelt? Tsja, moet je maar geen scheve schaats rijden! Datis dus de wereld waar we in leven. Vroeger werd je kop eraf gehakt als je bovenhet maaiveld uitstak. Tegenwoordig wordt je met je kop door de plee getrokkenals je er naast pist.

Want laten we welwezen; waarom hangen die camerax92s in die parkeergarage? Mij zijn ze verkochtals was dat voor mijn veiligheid en ter bescherming van de daar door mijgeparkeerde auto. Niets meer en niets minder. Over wat er nog meer in beeldkomt verwacht, nee eis ik, volstrekte discretie van de betreffendeveiligheidsmedewerker. Zelf thuis mag hij of zij daar niet over reppen.

Fouter dan fout isdan ook de persoon die die beelden aan de media heeft verkocht (of wellichtheeft gegeven). Maar ook de journalist of eindverantwoordelijke is fout door debeelden uit te zenden. Waar was je met je hoofd? Echt geen greintje ethiek? x93Jamaar als wij het niet doen, dan doet een ander station het wel.x94 Of x93We mochtendit onze kijkers niet onthouden. Kijk maar naar de kijkcijfers!x94. Natuurlijkkan ik zelf de excuses ook bedenken.

Maar ze vergetendat hun presentatoren ondertussen ook bekend zijn. En dat die het helemaal nietop prijs zouden stellen zelf ook zo genageld te worden. Bekend of niet,iedereen heeft recht op een basisprivacy. Ik mag dan ook hopen dat allebetrokkenen keihard aangepakt worden. En dus niet alleen de organisaties waarzij voor werken, maar juist heel persoonlijk.

&amp;amp;amp;lt;!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:&amp;amp;amp;quot;Trebuchet MS&amp;amp;amp;quot;; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:&amp;amp;amp;quot;&amp;amp;amp;quot;; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; line-height:150%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:12.0pt; font-family:&amp;amp;amp;quot;Trebuchet MS&amp;amp;amp;quot;; mso-fareast-font-family:&amp;amp;amp;quot;Times New Roman&amp;amp;amp;quot;; mso-bidi-font-family:&amp;amp;amp;quot;Times New Roman&amp;amp;amp;quot;;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–&amp;amp;amp;gt;&amp;lt;!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:&amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:&amp;quot;&amp;quot;; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; line-height:150%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:12.0pt; font-family:&amp;quot;Trebuchet MS&amp;quot;; mso-fareast-font-family:&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-font-family:&amp;quot;Times New Roman&amp;quot;;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–&amp;gt;

Het is half 1 in de nacht als ik de auto voor het huis parkeer. Voorzichtig maak ik Beer wakker. De jongen is werkelijk total loss. En dat is niet zo vreemd. Exact 12 uur eerder zijn we op dezelfde plek in dezelfde auto gestapt. Beer, Vriend en ik op pad. Naar Utrecht. Om daar in een bus te stappen. Eindbestemming: De Kuip in Rotterdam.

Beer heeft een onrustige nacht gehad. Of beter gezegd: eenonrustige week. Hij was helemaal door dollen toen ik hem vertelde dat hij meemocht naar de Bekerfinale SC Heerenveen x96 FC Twente. En ik moet zeggen dat ikme er ook meer dan gewoon op verheugde.

Vriend kwam omstreeks 12 uur. Eerst nog een kop koffie endan naar Utrecht. Langs de A12 bij het AC restaurant De Meern was deopstapplaats. Eerst nog een hapje eten daar en dan naar Rotterdam. Bijbinnenkomst zagen we direct dat we goed zaten. Louter klanten met kleding waarde Friese vlag op domineerde.

Als we omstreeks kwart voor 3 (ruim een half uur voor hetgeplande vertrek) weer buiten komen, is het helemaal een gekkenhuis. Hetparkeerterrein is inmiddels redelijk vol en overal lopen vrolijke Friezen rond.En er staan 5 bussen klaar om de mensen naar Rotterdam te vervoeren. Beer kijktzijn ogen uit en Vriend en ik bekennen dat we echt nerveus beginnen te worden.

Maar in plaats van dat de bussen om 20 over 3 vertrekken,komen er alleen maar bussen bij. Uit Sneek zo zien we aan de nummering op debussen. Via Twitter en teletekst vernemen we dat het xe9xe9n grote chaos is inHeerenveen. Exe9n chauffeur uit Drenthe heeft het Abe Lenstrastadion niet kunnen vinden.Resultaat: dik drie uur te laat vertrokken. Als zij maar op tijd in Rotterdamzijn.

Ondertussen kijken wij ook op de klok. Waarom rijden we nogniet? Het antwoord komt van de chauffeur. We wachten hier op de bussen uitFriesland om in xe9xe9n konvooi naar Rotterdam te gaan. Wachten maakt melig, dus vrijsnel ontstaat een soort schoolreissfeertje. Ruim 40 minuten later dan geplandvertrekken we.

Op de snelweg blijken we inderdaad midden in het konvooi tezitten. Voor en achter ons, zo ver het oog kan zien, zijn bussen. Politieagentenop motoren cirkelen om ons heen. Elke oprit op de snelweg wordt door hengeblokkeerd. En zo gaat de reis naar Rotterdam als een speer. Op dezelfdemanier racen we door de stad. Voor we het in de gaten hebben staan we naast DeKuip.

De spanning loopt steeds verder op als we naar het stadionlopen. Beer is normaal gesproken al onder de indruk als we naar het AbeLenstrastadion lopen, maar dit is andere koek. Wat een enorme mensenmassa. Numoet gezegd dat degene die de veiligheidsrisicox92s voor deze wedstrijd hadingecalculeerd wel van een gokje houdt. Stel je voor: je staat voor De Kuip. DeFeanfans komen van rechts (staan de bussen) en moeten naar links in hetstadion. En voor de Twentesupporters geldt het omgekeerde. Resultaat xe9xe9n grotemierenhoop van supporters door elkaar.

Niet dat ik dacht dat er rellen zouden komen, maar hetblijft toch vreemd dat vooraf supportersgroepen haast angstvallig gescheidenworden tot het moment dat je het stadion betreedt. Maar goed gezellig is hetwel. Tukkers en Friezen die elkaar een prettige wedstrijd wensen. En natuurlijkzeggen dat de ander voor niets de lange reis heeft gemaakt.

In de kluwen mensen is het lastig Beer in het oog te houden.Dat wordt niet gemakkelijker door het feit dat hij zelf meer oog heeft vooralles wat er gebeurd dan voor mij. Bovendien moet ik er voor zorgen dat dejongen toch een beetje vrij gehouden wordt, want een kind van 10 kan makkelijkin de verdrukking komen in de massa.

Als we het stadion betreden (vak QQ, tweede ring schuinachter het doel) voelt het of we op de duikplank van een warm verfrissendzwembad staan. Wat een feest! Vriend haalt drinken en Beer en ik gaan op zoeknaar de plaatsen. De gein is dat we met de hele bus bij elkaar staan. Dat komtomdat we de daadwerkelijke kaarten pas in de bus hebben gekregen.

We zingen ons de longen uit het lijf, terwijl de wedstrijdnog moet beginnen. En dan komen de spelers het veld op. Het hele stadionontploft. Twente- en Heerenveensupporters laten zich van hun beste kant zien. Mega-spandoekenworden uitgerold en er hangt een grote spanning in het stadion. Dit is dxe9 wedstrijdvan het seizoen. Nu staat een grote prijs op het spel!

En een ware cupfinal is het. Ballen op de lat en op de paal.Briljante passes en ongelofelijk stomme fouten. Heerenveen gaat met 1 x96 0 voorsprongde rust in. De stemming is dus opperbest. Met moeite weten we een broodjefrikandel te bemachtigen. De goorste frikandel ooit! Waarschijnlijk voor dewedstrijd al gefrituurd en vervolgens in een warmhoudkast gelegd. Gevolg: aan xe9xe9nkant droog en bikkelhard. Maar goed, we zijn niet voor culinaire hoogstandjesgekomen.

De tweede helft is net zo spannend. Twente komt gelijk. Wemoeten verlengen. En met nog 4 minuten op de klok weet Heerenveen opnieuw tescoren. Ik word duizelig van het juichen. Letterlijk. Nog nooit ben ik zo uitmijn pan gegaan. Vriend, Beer en ik gillen, krijsen en janken van geluk. Dewildvreemde buurman naast hang ik in de armen. Wat kan er nu nog mis gaan? Wehebben de beker!

Maar de emoties vliegen deze avond van het ene uiterste naarhet andere. Een minuut later, Heerenveen had natuurlijk met 11 man in het doelmoeten liggen, komt Twente wederom langszij. Penaltyx92s. Ik heb geen nagels meerover. De eerste drie gaan er in. En dat komt Hershi, maker van het tweededoelpunt van Twente en een blauwe maandag in dienst van Heerenveen. Hijaarzelt. Het zal toch niet? Ja hoor! Hij mist. Maar we zijn er nog niet. Alleballen van Heerenveen moeten er in. Sibon neemt de laatste. Kalm enzelfverzekerd plaatst hij de bal.

We weten niet wat er gebeurd. Op zich ben ik niet zox92nliefhebber van massahysterie, maar dit keer geef ik me helemaal over. Eniedereen om mij heen. Tijdens de huldiging de ontlading van de supporters. Deeerste keer dat Heerenveen een echte prijs wint. Terwijl we er al een paar keerzxf3 dichtbij waren. De twee finales ervoor waren Vriend en ik er ook bij. Entoen dropen we teleurgesteld af. Maar nu gaan alle remmen los!

Zingend, schreeuwend en dansend komen we het stadion uit.Beer praat non-stop. Er is geen touw aan vast te knopen, maar dat geefthelemaal niets. Voor het stadion hetzelfde tafereel als bij aankomst. Beidesupportersgroepen lopen dwars door elkaar. Verschil: de Tukkers zijn een stukrustiger. Op naar de bus! Daar aangekomen moeten we weer wachten. Het valt nietmee zox92n grote rij bussen weer in beweging te krijgen. Maar gelukkig heeft dechauffeur de drank koud staan. Vriend en ik aan het bier en Beer aan de cola. Hetsmaakt als het beste biertje ooit.

Iedereen is opgetogen en de wedstrijd wordt uitgebreid gexebvalueerd.Beer belt Lief om te vertellen wat hij allemaal heeft beleefd. Gelukkig heeftzij de afloop op tv gezien. Dus ze weet welke pet we op hebben bij thuiskomst.Krap een uur later vertrekken we. Weer onder politiebegeleiding rossen we destad uit. Verbaasde Rotterdammers achter latend. Onderweg is het relatiefrustig in de bus. Niemand kan het echt bevatten dat we xe9cht hebben gewonnen!

Bij Utrecht verlaten wij het konvooi en worden we afgezetbij onze autox92s. We gaan terug naar huis. De huldiging in Heerenveen is helaasgeen optie. Hij staat gepland om 1 uur x92s nachts, maar het zal ons nietverbazen als dat wat later wordt. We zijn namelijk behoorlijk later dan geplanduit Rotterdam vertrokken. Op zich ook niet erg dat we er niet bij kunnen zijn,want we hebben natuurlijk de officixeble huldiging is het stadion gehad.

Honger slaat nu wel toe, dus stoppen we bij de eerste debeste McD. Daar zijn we een bezienswaardigheid met onze shirts, sjaaltjes enmutsen. Maar dat geeft allemaal niets. Iedereen mag weten waar we zijn geweest.

We zitten net 10 minuten in de auto of Vriend stoot me aan.Hij wijst naar de achterbank. Beer is ingestort. Met een grote grijns op zijngezicht ligt hij te slapen. Het mooiste plaatje van de avond. Samen met mijnzoon ben ik getuige geweest van een stukje sportgeschiedenis. En dat is hetmooiste wat een vader kan overkomen.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Trebuchet MS"; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; line-height:150%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Trebuchet MS"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:99.25pt 70.9pt 70.9pt 70.9pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Sinds kort kent mijn leven werkelijk geen geheimen meer. Metvrienden (van vroeger en nu) houd ik contact via Hyves. Zakelijke relatiesworden gebundeld in LinkedIn. Eigenlijk puur voor mezelf blog ik al een paarjaar. Dat is vooral geinig om zo nu en dan eens terug te lezen. Gezien hetaantal bezoekers (de afgelopen maand gemiddeld 10 unieke bezoekers per dag) magik concluderen dat er niet een groot schrijver of columnist aan mij verloren isgegaan. En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat de meeste bezoekers x91toevalligx92via Google op mijn blog terecht komen. Populaire zoektermen zijn: bart, Bevrijdingsdag,plons, galstenen, johannesbroodpitmeel en varkensbuik. O ja en ook wordt ditblog veelvuldig gebruikt om plaatjes van te jatten. Geen probleem, want dat hebik met de meeste plaatjes ook gedaan.

En sinds een paar dagen ben ik dan toch maar overstag gegaanvoor Twitter. Ik wist dat het bestond, had me al eens voor tien minutenaangemeld, maar had het account toch weer afgesloten. Vooral omdat ik me nietelke 10 minuten berichtjes als x93Sta nu in de rij voor de bakkerx94 en x93Vanavondbloemkool met gehaktbal op het menux94 zag insturen.

Kijk met dat blog heb ik ondertussen een soort modusgevonden dat ik zo twee tot drie keer per week een verhaaltje erop zet. Somsmeer, soms minder. Maakt niet uit, want is toch primair voor mezelf. Maar metdat Twitter werkt het toch anders. Dat moet je zo de hele dag bijhouden. Andersstelt het niets voor.

Vorige week werd er op het werk driftig gediscussieerd overnut en noodzaak van Twitter. De een zei dat het goed was dat mensen zoals iklaten zien waar ik mee bezig ben. Anderen vonden het maar grote onzin. Zelfhing ik tussenbeide. Enerzijds vind ik dat je als belangenbehartiger geengeheimen voor je achterban moet hebben. Maar hoe voorkom ik dat het blijft bij x93VanmiddagCAO-onderhandelingen publieke omroepx94? Kijk echt uit de school klappen oversfeer en daadwerkelijke onderhandelingen is niet altijd handig. Onderhandelingstechnischdus.

Maar goed ik beloofde het eens een paar weken te proberen. Gewoonals testcase; ook voor mijn collegax92s die nog nooit hebben gehoord van Twitter,Hyves en LinkedIn, laat staan dat ze een blog bijhouden, fotox92s via Flickr ofPicasa publiceren of een podcast downloaden voor de IPod.

Wel geinig om ook anderen te zien worstelen met Twitter. Enhet is toch iets breder dan ik aanvankelijk dacht. Er wordt daadwerkelijk gediscussieerdtussen deelnemers. En je kunt ook nog direct zien wie je volgt. Maar nu moet ikmijzelf er dus steeds aan herinneren dat ik toch echt even een Tweed moetsturen. En alles in 140 tekens. Benieuwd hoe lang ik het volhoud.

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Trebuchet MS"; panose-1:2 11 6 3 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; line-height:150%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Trebuchet MS"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:99.25pt 70.9pt 70.9pt 70.9pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Woensdagochtend kwart voor negen. Het zonnetje schijnt alsik in onze nieuwbouwwijk in Heemskerk de Primera in onswinkelcentrumpje-om-de-hoek binnen stap. Het is rustig. Er staan twee mannen,blijkbaar ergens op te wachten. De vrouw achter de toonbank richt zich namelijkhelemaal op mij en vraagt of zij mij kan helpen.

x93Het is de bedoeling dat u mij gelukkig gaat maken.x94, zeg ikterwijl ik drie seizoenkaarten van SC Heerenveen op de toonbank leg. x93Ahkaarten voor de Bekerfinale?x94, vraagt zij. Ik knik. x93Daar zijn deze twee herenook voor.x94

De mannen blijken uit Friesland te zijn gekomen. Zijverwachtten dat er grote rijen zouden staan voor de winkels in Friesland enhadden, afzonderlijk, besloten de Afsluitdijk over te gaan. Alkmaar voorbijgereden, want daar zouden wel eens meer mensen naar toe kunnen gaan. En dusstonden zij in de polder van Heemskerk.

De vrouw achter de toonbank vindt het allemaal wel grappig. Nieteerder had zij kaarten voor SC Heerenveen verkocht. x93Nee, het is hoofdzakelijkAZ en Ajax en heel soms Feyenoord.x94 We maken de afspraak dat zij direct om 9uur, als de voorverkoop van start gaat, eerst alle kaarten opvraagt en pasdaarna gaat afrekenen. Voor mij dus drie, voor de andere mannen respectievelijk10 en 8.

Naar mate de tijd vordert wordt ik toch wat nerveus. Je hebtnamelijk geen idee hoeveel kaarten er waar verkocht worden. We keuvelen watover het afgelopen seizoen en herinneren ons dat de vorige bekerfinales tochecht heel anders verliepen. Toen, in 1993 en 1997, was de (voetbal)wereld tochiets gemoedelijker. Zeker in 1993, Heerenveen speelde nog in de Eerste Divisie,leefde de Beker helemaal niet. Kon je gewoon een bus x91kopenx92 met je vrienden.En dat kon in 1997 ook nog. Maar mede door de enorm feestelijke uittochten toenis de Beker weer gaan leven in Nederland.

De tijd dat een tegenstander meer dan de helft van debeschikbare kaarten (Roda JC in 1997) teruggeeft is voorbij. Zeker met eentegenstander als FC Twente, want ook daar is de belangstelling enorm. En met zox92n25.000 seizoenkaarthouders treedt er toch schaarste op als je 14.000 kaartenter beschikking krijgt. Dus zijn de regels streng: seizoenkaarthouders krijgenvoorrang om xe9xe9n kaart op naam te bestellen. Voor Beer was dat ook even slikken,want hij had wel zin in een dagje Rotterdam. Maar er is een sprankje hoop, wantals het goed is kan ik vandaag drie kaarten bemachtigen en zou hij meekunnen. Paen Broer hebben namelijk geen tijd. De derde kaart staat op naam van Pa, maarik vermoed dat dat geen probleem gaat worden.

De klok tikt tergend langzaam door. Er komen nog mensen dewinkel binnen die iets willen verzenden of kopen. Wij houden scherp in de gatendat de vrouw achter de toonbank de tijd niet vergeet. En dan is het stipt 9uur. De vrouw heeft de kaarten op volgorde liggen en begint te tikken.

Een moeilijke blik. x93Volgens mij ligt het systeem eruit.x94 Jadat krijg je als tegelijkertijd iedereen een aanval doet op de kaarten. Dekriebels in de buik worden nog heftiger. Tweede poging. Nee de barcodes wordenniet geaccepteerd. Ik sta zox92n beetje naast haar achter de toonbank. Weer komenenkele klanten binnen en kijken verbaasd naar de opwinding in de zaak. Pogingdrie. Ze logt nu niet in via KNVB, maar via SC Heerenveen. En ja hoor! Hetwerkt!

Eerst de tien kaarten van de man 1, vervolgens de achtkaarten van man 2 en daarna spuugt de computer de door mij zo fel begeerde driekaarten uit. Ik kan mijn geluk niet op! Afrekenen en dan snel aan het werk,want dat was ik bijna vergeten: het is nog een werkdag ook. Maar wel in dewetenschap dat ik 17 mei in De Kuip zit. Later zie ik de fotox92s uit Friesland.Enorme rijen en mensen die daar al sinds drie uur x92s nachts in stonden. Dathadden die mannen achteraf dus helemaal niet slecht bekeken.

Foto: Leeuwarder Courant